ضعف عضلانی چیست؟

خستگی بدنی غالبا با ضعف عضلانی همراه است، خستگی و ضعف عضلات در "سرماخوردگی" یا در بیماری "سندرم خستگی مزمن" به وضوح دیده می شود. اما ممکن است ضعف عضلانی در اثر بیماری های عصبی باشد صدمه به عصب، یا ضربه بدنی و یا داشتن التهاب به مدت طولانی در بدن، باعث ضعف عضلانی و تحلیل عضلات در نتیجه استفاده نکردن از آنها می شود.ضعف ناگهانی عضله می تواند به علت بیماری های عصبی از قبیل ام اس باشد.

ضعف عضلانی
علت بیماری ضعف عضلانی

یکی از دلایل این بیماری ژنتیک است اما علاوه برآن ضعف عضلانی براثردرگیری سیستم عصبی محیطی، سلول های حرکتی محیطی که محل اتصال عصب به بافت عضلانی است ایجاد می شود.

درمان ضعف عضلانی

این بیماری درمان ندارد. علت عمده بیماری ضعف پیشرونده عضلات است تا کنون هیچ راهی برای جلوگیری از تخریب و ضعف عضلات پیدا نشده است ولی پزشک معالج با انجام اقداماتی میتواند مشکلات بیمار را تا حدودی کم کند. گاهی پزشک ارتوپد از داروهای کورتیکوستروئیدی استفاده میکند که البته باید متوجه خطرات استفاده از این داروها بخصوص در بچه ها بود. ممکن است استفاده از عصا، واکر یا ویلچر به بیمار کمک کند تا بهتر جابجا شود. با انجام تغییراتی در محیط خانه میتوان زندگی را برای این افراد تا حدودی راحت تر کرد.
هر یک از سلول های بنیادی زمینه ساز برای (ایجاد) یک نوع سلول خاص (مثل ماهیچه یا سلول های عصبی) بوده یا آنها سلولهایی هستند که پتانسیل لازم را برای تبدیل شدن به انواع سلول گوناگون دارا می باشند.

ضعف عضلانی
سلول های بنیادی
بررسی سلول های بنیادی می تواند درک چگونگی ایجاد یا رشد طبیعی بافت های عصبی ونیز درک چگونگی ایجاد بیماری های عصبی-عضلانی را افزایش دهد. بعضی انواع سلول های بنیادی بعنوان درمان های پیوند سلولی در حالت رشد هستند.در FSHD، از سلول های مشتق شده بیمار که دوباره برنامه ریزی شده تا سلول های بنیادی گردند برای بررسی چگونگی ایجاد بیماری و آزمایش درمان های بالقوه در یک " بیماری داخل پوسته استفاده می شود.
در ALS، یک کارآزمایی بالینی درباره سلول های ابتدایی عصبی مشتق شده از نخاع جنینی در دست اقدام می باشد. این سلولها مستقیماً داخل نخاع بیمار تزریق می شود که سلول های بنیادی نیز در درمان ضعف عضلانی تا حد زیادی موثر است.

ژن درمانی
ژن درمانی یا انتقال ژن، به رساندن ژنها به عنوان عوامل درمانی اشاره دارد. از آنجائیکه ژن ها به عنوان دستورالعملی برای پروتئین ها عمل می کنند، آنها می توانند به تولید پروتئین ها منجر گردند که به طور مستیقیم یا غیرمستقیم درمانی در بیماری های عصبی عضلانی می باشند.
ژن درمانی با اشکالات فنی عدیده ای روبروست، همچنین مجموعه ای از موانع بلند بوسیله ادارات نظارتی از قبیل اداره کل غذا و دارو وجود دارد. با این وجود ژن های انتقال یافته می توانست در مقایسه با پروتئین درمانی یا سایر درمانها مزایای درازمدتی را تأمین کند، از اینرو سلول ها احتمالاً می بایست بواسطه این ژن ها به تولید پروتئین برای مدتی ادامه دهند.
چالش های اساسی برای ژن درمانی، رساندن ژن ها به بافت های مورد نظر است در عین حال از رسیدن به بافتهای غیرمدنظر اجتناب شود ؛ و از واکنش ناخواسته سیستم ایمنی بدن در برابر پروتئین های تولید شده از ژن های جدید یا در برابر ناقل های تحویل که ژن هایی جدید را رسانیده اند پرهیز شود. از هنگام تحویل موثر ناقل های مشتق شده از ویروس ها سیستم ایمنی بدن آماده حمله به آنها می شود.
ژن درمانی برای دیستروفی عضلانی دوشن برای چندین سال در حال پیشرفت بوده است. از کارآزمایی بالینی اخیر که شامل تزریق درون ماهیچه ای از یک ژن دیستروفین کوچک شده درون لایه آشکار غده همراه ویروس بوده که انواع واکنش های ایمنی غیرمنتظره بطور ناقص پی برده شد و همچنان در دست بررسی و کشف می باشند. به نظر می رسد درمان دست کم در دوزهای کمِ تجویزشده ایمن باشد، اما واکنش های ایمنی به نظر می رسد در دراز مدت با تولید پروتئین دیستروفین تداخل داشته باشد.

منبع : نون وآب