توصيف جهنم

در ذيل آيه هايي چند از قرآن مجيد درخصوص توصيف جهنم گردآوري شده است، اميد است پندي باشد براي عبرت گيرندگان و گوشزدي باشد براي كساني كه هنوز فرصتي براي توبه دارند، همانا پروردگار آن عفو كننده رحم گستر است.


  بار خدایا! تو بخشایش گری و گذشت و بخشش را دوست می داری، پس ما را ببخشتوصيف جهنم از زبان قرآن

و آنكس كه خداوند او را هدايت فرمايد، او هدايت يافته واقعي است و هر كس را به سبب كفرش در گمراهي وانهد هرگز سرپرستي براي او نخواهي يافت و روز قيامت چنين افرادي را كور و گنگ و كر بر مي انگيزيم؛ با صورتهايشان روي زمين كشيده مي شوند؛ جايگاهشان دوزخ است و هرگاه آتش آن فروكش كند بر شعله هاي آن دوباره مي افزائيم. (آيه 97- سوره اسراء)
اي پيامبر بگو اين قرآن سخن حق و از جانب پروردگار شماست. پس هر كس خواست ايمان بياورد و هر كس نخواست كافر شود. همانا ما براي كافران آتشي فراهم كرده ايم كه مثل خيمه اي آنها را از هر سو فرا ميگيرد و اگر استغاثه براي آب كنند فلز مذاب بر سر آنها ريخته مي شود كه چهره هايشان را بريان كند؛ براي آنها چه بد آشاميدني و چه بد آسايشگاهي است. (آيه 29- سوره كهف)
اگر كافران مي توانستند مجسم كنند زماني را كه نمي توانند شعله هاي آتش را از صورت و پشت خود دور كنند و هيچكس به ياري آنها نخواهد آمد اينگونه درباره زمان قيامت شتاب نمي ورزيدند. اما اين كيفر الهي بطور ناگهان آنها را فرا مي گيرد و مات و مبهوت مي شوند در حاليكه نه قدرت دور كردن آن را دارند و نه ديگر مهلت داده مي شوند. (آيات 39 و 40- سوره انبياء)
به آنها فرموده خواهد شد: همانا شما و آنچه بجاي خداوند مي پرستيد همه با هم هيزم جهنم هستيد و در آن وارد خواهيد شد. اگر اين بتها خدايان بودند كه هيچگاه وارد جهنم نمي شدند اما همه آنها در آنجا براي هميشه خواهند ماند. نصيب آنها در جهنم ناله و نعره گوشخراش است؛ آنها صدايي ديگر نمي شنوند. (آيات 98-100- سوره انبياء)
دو گروه كافر و مومن دشمنان يكديگرند و درباره آفريدگارشان با يكديگر بحث و جدل مي كنند: كساني كه كافر شده اند جامه هايي از آتش براي آنها بريده شده و از بالاي سرشان آب جوشان روي آنها ريخته مي شود، تا درون شك و پوست بدنشان بدان گداخته شود؛ و نيز براي عذاب آنها گّرزهايي از آهن فراهم شده؛ و هرگاه از دشت غم و ناراحتي بخواهند فرار كنند و از دوزخ خارج شوند با آن گرزهاي آهنين آنها را بر مي گردانند و به آنها گفته مي شود: بچشيد عذاب آتش سوزان را. (آيات 19-22- سوره حج)
اي مردم آيا نعمت هاي بهشتي بهتر است يا درخت تلخ و بدبو و بد طعم زقوم؟ ما آن را وسيله شكنجه كافران قرار داده ايم: درختي است كه در قعر جهنم مي رويد، ميوه آن شبيه كله شيطانهاست؛ جهنمي ها از آن مي خورند و شكم خود را از آن پر مي كنند، سپس روي اين خوراكي پليد، آب داغ بويناك مي نوشند، سپس بازگشت آنها به سوي آتش جهنم است؛ (آيات 62- 68- سوره صافات)
اما براي كافران و طغيانگران بدترين محل بازگشت، مقرر فرموده شده است: اين بازگشتگاه، دوزخ است كه در آن مي سوزند و چه بد آرامگاهي است! آنها به اجبار از آب جوشان و چركين و بدبو بايد بنوشند و پذيرائي هاي مشابه ديگر نيز دارند. به سردمداران كفر گفته مي شود: اين گروه انبوهي كه با شما وارد دوزخ مي شوند، هيچ خوش آمدي برايشان نيست، آنها در آتش دوزخ خواهند سوخت. (آيات 55- 59- سوره ص)
در جهنم، درخت زقوم غذاي گناهكاران خواهد بود: مانند مس مذاب وارد شكم آنها مي شود و مرتب در حال غليان است، جوششي دارد مثل آب جوش. ندايي شنيده مي شود كه مي گويد اين گناهكار را بگيريد و به وسط آتش جهنم بكشانيد، سپس بر سر او از آب جوشان بريزيد؛ به او گفته مي شود حالا اين عذاب را بچش، تويي كه به نظر خودت آقاي قدرتمند و محترم بودي! اين جهنم و اين عذاب همان چيزي است كه دائم درباره آن ابراز ترديد مي كردي.
در آن روز كه باصورتشان بر آتش دوزخ كشيده مي شوند به آنها گفته مي شود: بچشيد عذاب تماس با آتش دوزخ را! (آيه 48- سوره قمر)

منبع: نون و آب