جوراب و تاریخچه پیدایش آن:

کلمه sock به معناي جوراب از واژه لاتين soccus گرفته شده است که اين کلمه خود نيز از واژه ای از زبان يونان باستان به نام sukkhos به معناي کفش نازک و نرم و گشادي که پاها را ميپوشاند مشتق شده است.هر چند که sock در زبان انگليسي قديمي socc خوانده و نوشته مي شد ولی بعدها به socke تغیير پيدا کرد و تا اينکه امروزه به sock تبديل شده است.جوراب

یکی از مهم ترین البسه ای که هر روز توسط میلیاردها نفر بر روی کره ی زمین، از مرد و زن و پیر و جوان و خوش پوش و... پوشیده می شود، جوراب است. جوراب در صنایع مد و پوشاک جایگاه ویژه ای دارد و سیر تاریخی آن نیز اهمیت خاصی دارد. به نحوی که ساخت و تولید انبوه جوراب نایلونی زنانه، یکی از نقاط عطف صنایع پوشاک محسوب می شود.

جوراب هاي اوليه از پوست حيوانات تهيه مي شدند و به دور قوزک پا پيچيده مي شدند. پیدایش نخستین جوراب ها برمی گردد به یونان باستان. مردان کارگر و برده ها در دوران یونان و مصر باستان جوراب های بلند می پوشیدند و زنان رومی در خانه های خود نوعی جوراب ساق کوتاه به پا می کردند. جوراب های کوتاه نخی یا ابریشمی هم چندین قرن در چین و ژاپن استفاده می شد. این جوراب های ساق کوتاه در قرن دوازدهم در اروپا به جوراب های ساق بلند تبدیل شد. شلوارهایی که مردان می پوشیدند، بسیار چسبنده و تنگ شد که از کمر تا پایین پا را می پوشاند، مانند ساق های امروزی. زنان هم جوراب های بلندی می پوشیدند که در زانو با کش جوراب نگاه داشته می شد.

اولین ماشین کشبافی در سال 1589 در انگلستان ساخته شد و نکته ی جالب توجه این است که سازنده ی آن یک «کشیش» انگلیسی به نام ویلیام لی  بود. در آن دوره جوراب های نخی و ابریشمی الیاف موردپسند و رایج میان مردم بود.

با کشف جوراب های نایلونی در دهه 30 و 40، استفاده از جوراب های ابریشمی در میان خانم ها رنگ باخت و جوراب های نایلونی مد شد. پس از جنگ جهانی سرانجام جوراب های نایلونی جانشین جوراب های ابریشمی شد. اما الیاف دیگری مانند ریون هم وجود داشت.

نخستین جوراب نایلونی در 15 می سال 1940 در فروشگاه های نیویورک عرضه شد و بیش از 780 هزار جفت از آن در روز اول فروخته شد! در سال اول 64 میلیون جفت جوراب تایلونی در آمریکا به فروش رسید.

امروزه ماشينهاي ريسندگي مختلف جوراب هایی در مدلهاي مختلف و در چندين مدل عرضه مي کنند. از جورابهاي زنانه که فقط تا مچ پا بلندي دارند تا جورابهاي فوتبال که تا زيرزانو بلندي دارند و نوعي از جورابها نيز شصت پا را ميپوشانند و بعضي ديگر نيز هر انگشت پا را به طور جداگانه ميپوشانند.براي اولين بار جورابهاي که شصت پا را ميپوشاندند در چپن و در سال ۱۹۷۰ به بازار آمد و پس از آن در بسياري ديگر از کشورهاي آسيایي و از جمله هند محبوب شدند.

تاریخچه جوراب در ایران :جوراب

ناصر الدین شاه در سفری به انگلستان (سال1267)18 جفت جوراب،از شهرهای" براد فورد" و " برایتون" برای زنان خود سوغات آورد بنابر بعضی منابع ، زنان ناصر الدین شاه نخستین کسانی بودند که جوراب پوشیدند. در حالی که منابع دیگر سخن از این نکته به میان می آورند که در ایران باستان مردان "مادی" شلواری به پا می کردند که به نوعی جوراب سر خود متصل بود."جعفر شهری " در "کتاب طهران قدیم" می نویسد :در ایران تا قبل از عهد ناصری،جوراب رواج نداشت و پس از سلطنت ناصر الدین شاه بود که ابتدا زنان درباری شاه قاجار جوراب آوردند و پس از آن هم جوراب جزء البسه گران قیمتی بود که فقط در مهمانی های سنگین می پوشیدند و چون جوراب مستهلک می شد کف آن را می بریدند و پارچه ای دیگر به کف آن می دوختند و هنگامی که رویه آن نیز از بین می رفت و دیگر مناسب استفاده نبود، آن را از مچ می بریدند و به ساقه اش رکابی می دوختند و به آن جوراب رکابی می گفتند.

نخستین کارخانه جوراب بافی ایران در سال 1333 به همت "خلیل رحیمی" بنیان گرفت و قبل از این تاریخ جوراب بافی دستی رایج بود و کدبانوی هر خانه ای برای اهالی منزل جوراب پشمی می بافت  و حالا جورابهای جدیدی از جمله ساق کوتاه و ساق بلند، پشمی و نایلونی و توری ، جورابهای رنگ پا و طرح دار ، ساق شلواری و ساپورتهایی که جدیدا به بازار آمده  با  طرحها و مارکهای مختلف در تمام فروشگاهها یافت می شود.

نکته کلیدی :

پاي شما داراي ۲۵۰۰۰۰ غده توليد کننده عرق ميباشد که به طور متوسط روزانه تا ۲۵۰ میلي ليتر عرق توليد مي کنند. جورابها به جذب اين عرق در هواي گرم کمک مي کنند و همچنين در زمستان جورابها پا را در درون کفش گرم نگاه ميدارند.

منبع : نون و آب