قایقرانی یک ورزش آبی

اگر چه به نظر مي رسد كه قايقراني رشته جديدي است اما قدمت آن به 4000 سال قبل از ميلاد مي رسد. اسكيموها قايقهايي ساختند كه پدر قايقهاي امروزي است. بعدها مصري ها و آفريقاييها قايقهايي ساختند كه شكل آئروديناميكي بهتري داشت كه اكثر آنها از پوست حيوانات ساخته مي شد. سرخپوستان بومي آمريكا از پوست گوزن و پوست درخت غان و مصريها از پاپيروس براي ساختن قايق استفاده مي كردند.

تقريباً همزمان با تاسيس كلوپ سلطنتي قايقراني انگلستان در سال 1871، كلوپ سلطنتي قايقراني نيويورك نيز تاسيس شد و در سال 1885 اولين مسابقه كاياك بانوان در شوروي سابق برگزار گرديد. با
پايان يافتن قرن 19 ساخت و طراحي قايقها بطور شگفت انگيزي بهبود يافت. آلفرد هين ريج اولين قايق رويه پلاستيكي را به نام دلفين در سال 1904 ساخت.


اولين فدراسيون قايقراني در سال 1888 در آمريكا تشكيل گرديد، سپس در كانادا اين فدراسيون شكل گرفت- در سال 1921 دانمارك، هلند و بيشتر كشورهاي اروپائي فدراسيون قايقراني خود را شكل دادند، مجارستان در سال 1984 به اين گروه پيوست. ژاپن اولين كشور آسيائي بود كه در سال 1983 نسبت به تشكيل فدراسيون اقدام نمود. كشورهاي اروپائي اولين كنوانسيون خود را در سال 1923 برگزار نمودند و قوانين قايقراني را از قبيل انواع مسابقات – نوع قايق و مشخصات آن و قوانين مسابقه را براي مسابقات اروپائي برگزاري و تدوين نمود.
در قرن گذشته شاهد 28 المپيك بوده ايم. از سال(1896) كه اولين المپيك برگزار گرديد، قايقراني فقط در چهارده المپيك گذشته فعال بوده است.در المپيك 12 رشته مسابقه قايقراني داريم(3 رشته براي بانوان و 9 رشته براي مردان) در مسابقات جهاني 27 رشته داريم كه 9 تا براي بانوان و 18 رشته براي آقايان در دو فينال B و A و هر ساله برگزار مي گردد.
قایقرانی

تاریخچه قایقرانی در ایران

قايقراني در ايران به سابقه اي بيش از 7 دهه قبل، بر مي گردد . هفتاد سال پيش با حضور انگليسها در جنوب ايران اولين باشگاه قايقراني آنان در مسجد سليمان بوجود آمد . در 50 سال قبل نيز اولين باشگاه بادباني تحت عنوان  يات كلاب  در آبادان راه اندازي شد و همينطور در شركت نفت جنوب ايران نيز سابقه ديرينه تري وجود دارد كه جنبه تفريحي براي كاركنان انگليسي شركت ملي نفت سابق را داشته است. در اوايل دهه 40 هجري شمسي چند قايق از نوع K-1 و K-2 (كاياك يكنفره و كاياك دونفره) از انگلستان به ايران وارد شد و در درياچه سدامير كبير ( سد كرج ) كه بر روي رودخانه كرج و در فاصله 75 كيلومتري شمال غرب تهران احداث شده بود به آب انداخته شد و بدين ترتيب اولين پايگاه قايقراني زير نظر سازمان تربيت بدني و تفريحات سالم ايران بوجود آمد . جنس قايقهاي اوليه ايران از چوب با پوشش برزنتي و وزن آنها بالاي 20 كيلو براي يكنفره و 24 كيلو براي 2 نفره بود.

از سال 1342 اولين فعاليت رسمي قايقراني ايران شروع شد و مديريت آن را يك افسر ارشد نيروي دريايي عهده دار شد . از سال 1344 سرهنگ امامي افسر نيروي زميني و به مدت 3 سال رياست آنرا عهده دار شد و از سال 1345 تحت عنوان " فدراسيون قايقراني و اسكي روي آب " عنوان رسمي يافت . از سال 1347 مهندس حسن امامي برادر سرهنگ ياد شده رياست فدراسيون را عهده دار شد و نامبرده تا سال 1356 در اين سمت باقي ماند . پايگاه اسكي روي آب در تابستان درياچه سد كرج و در زمستان و پائيز بر روي درياچه سد دز (خوزستان) فعال بود. فعاليت قايقراني نيز در سد اميركبير ( سد كرج ) و بعد ها در تالاب انزلي امكان پذير شد و نيروي هاي نظامي دريايي ، هوايي و زميني نيز پايگاههاي قايقراني خود را به ترتيب بركناره درياچه سد امير كبير بنا نهادند و مسابقات سالانه اي ترتيب مي دادند.
در سال 1358 فدراسيون قايقراني به فدراسيون ورزشهاي آبي شنا و شيرجه و واترپولو ادغام شد.

از سال 1985 میلادی اولين بار مسابقات در كشور ژاپن ( در شهر كوبه ) و با حضور 7 كشور آسيايي برگزار شد و افراد تيم ايران از مقام ششم بالاتر نرفتند . دومين دوره بازيها در سال 1987 در كشور چين برگزار شد و نتيجه براي تيم ايران مشابه سال قبل بود. از سومين دوره به بعد ( اندونزي ) تيم ايران به مدال طلاي قهرماني در رشته كاياك- تورينگ دست يافت  و در سال 1997 در كشور كره جنوبي اين مسابقات به 2 مدال طلا و 2 مدال نقره و 1 مدال برنز در رشته هاي تورينگ مردان و بعد از 10 سال از حضور در اين مسابقات اولين برنز تاريخ زمان قايقراني خود در رشته كاياك سرعت 200 متر دست يافت .
در سال 1999 به هنگام برگزاري هشتمين دوره مسابقات قايقراني قهرماني آسيا (چين) پس از 12 سال تيم ايران نه تنها براي اولين بار به مدالهاي طلايي رشته كاياك دست پيدا كرد بلكه در اين مسابقات با كسب 5 مدال طلا و 5 مدال نقره و 1 برنز و با اختلاف يك مدال طلا كمتر از كشور ميزبان ( 6 طلا و 3 نقره ) به مقام نائب قهرماني آسيا دست يافت و تا سال  2008 پاروزنان آبهای آرام در رقابتهای قهرمانی جهان در چک یک مقام پنجمی کسب کردند. تیم ملی کانوپولوی بانوان نیز در مسابقات قهرمانی جهان در کانادا به مقام نهم رسیدند. ملی پوشان روئینگ در رقابتهای بین المللی بلغارستان موفق به کسب 4 مدال طلا، 7 نقره و 2 برنز شدند، در مسابقات قهرمانی جهان در اتریش یک مقام پنجمی و در مسابقات قهرمانی زیر 23 سال جهان یک مدال نقره کسب کردند و در مسابقات کسب سهمیه المپیک 2008 پکن یک سهمیه در بخش بانوان و یک سهمیه در بخش آقایان از آن خود کردند.

براي اطلاعات بيشتر در مورد نتايج بدست آمده در بازيهاي آسيايي به وب سايت رسمي كنفدراسيون قايقراني آسيا مراجعه فرماييد.

 

 

منبع : نون و آب