ناخن

بد نیست که کمی درباره تاریخچه ناخن مصنوعی یا طراحی روی آن بدانیم.

تقریبا چندی است که در گوشه و کنار مجلات تبلیغاتی با عنوان « ناخن»  زیاد مواجه خواهید شد. آیا تا به حال فکر کرده اید که این کار از کجا و چگونه آغاز شد و به زندگی ما راه یافت؟ یا اینکه این ناخن ها که از نوعی مواد شیمیایی ساخته می شوند چگونه تولید می شوند و مسیری که برای رسیدن به سالن های آرایشی طی می کنند چگونه است؟

در اوایل قرن نوزدهم میلادی بانوان یونانی با قرار دادن پوست پسته و چسباندن آنها روی ناخن ها و رنگ آمیزی کردن آنها به نوعی آراستگی خود را به نمایش می گذاشتند اما این کار برای همه زنان آن زمان قابل انجام نبود و صرفا افراد بسیار ثروتمند و طبقه بالای جامعه این کار را انجام می دادند به همین ترتیب کم کم این روش به اروپا راه یافت.

اما در سال 1954 میلادی یک دندانپزشک فیلادلفیای ایالات متحده آمریکا اولین نمونه از ناخن مصنوعی را در مطب خود ساخت. ناخن های آکریلیکی در دهه هفتاد میلادی به شدت در جهان مشهور شدند و طرفداران گسترده ای را به خود اختصاص داد و بانوان زیادی از آنها استفاده می کردند.

ناخن مصنوعی به سرعت رشد کرد و به سودآوری زیادی رسید . به عقیده کارشناسان اصلی ترین عامل پیشرفت و استقبال از این ناخن ها 3 عامل بود که عبارتند از :

1- آسان بودن استفاده از آنها

2-  سرعت عمل در نصب و استفاده از این ناخن ها

3- بانوان برای نگهداری ناخن های اصلی خود بسیار مشکل داشتند که با استفاده از این ناخن های مصنوعی این مشکل به سادگی از بین می رفت.

با توجه به پیشرفت این صنعت در آن زمان مشکلاتی برای کاربران ایجاد شد  چسب های استفاده شده برای نگهداری ناخن مصنوعی روی ناخن اصلی بوی نامطبوعی داشت و پس از استفاده باعث از بین رفتن خاصیت اصلی ناخن کاربر می شد و در برخی از افراد باعث ایجاد قارچهایی زیر ناخن می شد که به سرعت باعث بدنامی این محصول بسیار زیبا شد و در سال 1974 میلادی اداره بهداشت ایالات متحده آمریکا استفاده از این ناخن را ممنوع اعلام کرد.

اما دست اندرکاران این صنعت تلاش کردند و مواد بدون عوارضی هم برای چسب ها و هم برای خود ناخن ها استفاده کنند تا دیگر عوارض جانبی نداشته باشد بنابراین کم کم دوباره این موضوع رونق پیدا کرد و ممنوعیت استفاده از آن نیز توست دولت برداشته شد. این تولید کنندگان با کمی تغییر در مواد اولیه و مواد شیمیایی استفاده شده در چسب ها و ناخن ها توانستند نظر مسئولان را به بهداشتی بودن این محصولات جذب کنند. البته این بار علاوه بر ناخن های مصنوعی طراحی روی این گونه ناخن ها هم بسیار مد شد که باعث ایجاد نمایشگاههای بین المللی جهانی نیز در کشورهای مختلف جهان شد.

امروزه این ناخن ها توسط دستگاههای تزریق پلاستیک و قالب های بسیار دقیقی تولید شده و به صورت ردیف های چهل عددی از دستگاه پرس خارج شده و برای تولید به سالن جداسازی انتقال داده می شود و در بسته های 500 عددی و 250 عددی و 100 عددی و 10 عددی برای مصرف در سالن های آرایشی تولید می شود و با توجه به استقبال زیاد، از این پس این ناخن مصنوعی به صورت ثابت و دائمی روی ناخنها کاشت می شود.

(تصاویری از کارخانه تولید ناخن مصنوعی در کره جنوبی)


منبع : نون و آب