سهراب سپهری

سهراب سپهری شاعر و نویسنده و نقاش ایرانی 15 مهر 1307 خورشیدی در شهر کاشان چشم بر جهان گشود و در 1 اردیبهشت 1359 خورشیدی در بیمارستان پارس تهران به علت بیماری سرطان درگذشت. آرامگاه ابدی سهراب سپهری در صحن امامزاده سلطان‌ علی‌ بن محمد باقر روستای مشهد اردهال در 42 کیلومتری غرب شهر کاشان قرار دارد.

نوشته سنگ قبر سهراب سپهری:

به سراغ من اگر می‌آیید نرم و آهسته بیایید...

مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من...

پانزدهم مهرماه زادروز سهراب سپهری

آب را گل نکنیم

در فرودست انگار، کفتری می‌خورد آب

یا که در بیشه دور، سیره‌ یی پر می‌شوید

یا در آبادی، کوزه‌یی پر می‌گردد

آب را گل نکنیم:

شاید این آب روان، می‌رود پای سپیداری، تا فرو شوید اندوه دلی

دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب

زن زیبایی آمد لب رود

آب را گل نکنیم:

روی زیبا دو برابر شده است

چه گوارا این آب!

چه زلال این رود!

مردم بالادست، چه صفایی دارند!

چشمه‌هاشان جوشان، گاوهاشان شیرافشان باد!

من ندیدم دهشان

بی‌گمان پای چپرهاشان جا پای خداست

ماهتاب آن‌جا، می‌کند روشن پهنای کلام

بی‌گمان در ده بالادست، چینه‌ها کوتاه است

مردمش می‌دانند، که شقایق چه گلی است

بی‌گمان آن‌جا آبی، آبی است

غنچه‌یی می‌شکفد، اهل ده باخبرند

چه دهی باید باشد!

کوچه باغش پر موسیقی باد!

مردمان سر رود، آب را می‌فهمند

گل نکردندش، ما نیز

آب را گل نکنیم...

 

منبع : نون و آب