از هر سه مرد یک نفر مبتلا به سرطان پروستات است!!!

از هر سه مرد یک نفر مبتلا به سرطان پروستات است!!!امکان قطعی پیشگیری از این سرطان ممکن نیست اما می توان بیماری را در مراحل ابتدایی تشخیص داد و مانع از رشد و پیشرفت غده سرطانی شد. سرطان پروستات جز سرطان های میکروسکوپی و بی خطر به حساب می آید که سلول های سرطانی در غده پروستات وجود دارند اما بسیار کند رشد می کنند. در بین مردان 50 تا 59 سال از هر سه مرد یک نفر مبتلا به این سرطان میکروسکوپی هستند که این رقم در مردان 70 تا 79 به چهار از هر ده نفر می رسد و از هر ده مرد بالای 79 سال هفت نفر دچار این بیماری هستند. اما باید گفت که در اغلب موارد، تنها در یک درصد موارد سلول های سرطانی رشد کرده و مشکل ساز می شوند. برای تشخیص به موقع بیماری باید پس از پنجاه سالگی، هر سال یک بار به پزشک مراجعه کرد.
توجه به سن در این نوع سرطان بسیار مهم است زیرا تاثیر زیادی در تشخیص و درمان بیماری دارد. پیشرفت سرطان پروستات، خصوصا قبل از آغاز درمان غالبا کند و حتی در مواردی ممکن است بی آنکه فرد از بیماری خود اطلاع داشته باشد، تومور سرطانی تا آخر عمر در بدن او رشد کند. به همین دلیل با افزایش سن حتما باید برای تشخیص به موقع بیماری، به پزشک مراجعه کرد. اما توجه به بیماری فقط مربوط به مردان 60 تا 90 سال نمی شود بلکه نتایج کالبد شکافی ها نشان می دهد که 20% افراد 45 ساله و بیش از 70 تا 80% مردان بالای 80 سال، علائمی از سرطان را داشته اند.
یکی از نکات قابل توجه در زمینه سرطان پروستات این است که مردان نسبت به زنان کمتر حاضر می شوند به پزشک مراجعه کنند و مورد معاینات پزشکی برای تشخیص احتمالی بیماری قرار گیرند. از آنجا که بسیاری از این قبیل مسائل با افزایش سن به وجود می آید، ضعف و ناتوانی جسمی را دلیل آن می دانند و ترجیح می دهند آن را نادیده بگیرند.
شمار مبتلایان به این سرطان طی سالیان اخیر خصوصا در ایالات متحده و کشورهای غرب اروپا در رو به افزایش است، به طوری که این رقم در پنج سال گذشته در ایالات متحده، دو برابر شده است. اما مردان اروپای شرقی و آسیا کمتر دچار این بیماری هستند. علاوه بر نژاد، محیط زندگی نیز در بروز بیماری تاثیرگذار است که تغذیه می تواند یکی از این عوامل باشد.

عوامل زمینه سرطان پروستات سن مهم ترین عامل در ابتلا به سرطان پروستات است. بیش از سه چهارم بیماران مبتلا، بالای 65 سال سن دارند.
دومین عامل مهم، سوابق فامیلی است. مردانی که خویشاوندان درجه یک ( پدر و برادر) آنها سرطان پروستات دارند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به این بیماری هستند. تحقیقات نشان می دهد این احتمال 2 تا 5 برابر دیگران است.
نژاد نیز یکی دیگر از زمینه های بروز است. مطالعات بیانگر این مطلب است که مردان سیاه پوست، بیش از سایرین ممکن است مبتلا به این سرطان شوند. با این حال در صورتی که آفریقایی ها و ژاپنی ها در آمریکا زندگی نکنند، این احتمال تا حد زیادی کاهش می یابد، که این امر به خاطر تغییر در عادات غذایی( مصرف غذاهای چرب)، استعمال دخانیات و...است.
مصرف غذاهای چرب نیز می تواند یکی دیگر از فاکتورهای ابتلا به سرطان پروستات باشد و چربی های حیوانی در این زمینه بسیار خطرناک خواهند بود.
مقدار بالای هورمون مردانه؛ آندروژن، نیز خطر بروز این بیماری را در بعضی از مردان افزایش می دهد. اما این احتمال هنوز به طور قطعی ثابت نشده است.
مطالعه بر روی عده زیادی از مردان مؤید این مطلب است که درصد بالایی از سرطان پروستات در کسانی دیده می شود که اضافه وزن دارند. در واقع بی تحرکی ، عدم انجام فعالیت های فیزیکی و چاقی زمینه های بروز بیماری را مساعد می کند.
هنوز هیچ دلیلی مبنی بر اینکه استرس می تواند در بروز این بیماری نقش داشته باشد یا نه ثابت نشده است.
نکته دیگر این که گر چه عجیب به نظر می رسد اما قرار گرفتن در معرض نور خورشید می تواند یک عامل دفاعی در برابر ابتلا به سرطان پروستات باشد. در واقع مردانی که مدت زیاد در معرض اشعه خورشید هستند، دیرتر و به طور متوسط 5سال نسبت به دیگران دچار این بیماری می شوند.

آزمایشات تشخیصی بنابر نظر سازمان اورولوژی، مردان با آغاز 50 سالگی حتما باید به پزشک مراجعه کنند و مورد آزمایش قرار گیرند. کسانی که سابقه این بیماری را در خانواده دارند، باید پس از 45 سالگی آزمایش دهند. متاسفانه سرطان پروستات یک بیماری خاموش است که در مراحل ابتدایی، هیچ نشانه ای ندارد.

مراحل مختلف بیماری سرطان پروستات سه مرحله اصلی دارد. در درجه اول، تومور سرطانی فقط در غده پروستات رشد می کند. در مرحله دوم بیماری، سرطان بیرون از غده پروستات تکثیر می یابد و در مرحله سوم، بیماری آن قدر پیشرفت می کند که در غالب موارد به استخوان نیز می رسد.
درمان سرطان پروستات
معمول ترین درمان همیشه جلوگیری از پیشرفت سرطان است. این درمان گاه با عمل جراحی و برداشتن غده پروستات صورت می گیرد و در مواردی نیز ازروش پرتو درمانی استفاده می شود.
از بیست و پنج سال تا کنون نتایج جراحی تا حد چشمگیری امیدوار کننده است، به طوری که امروزه حدود 95% درمان ها موفقیت آمیز است. اما با این حال عمل جراحی عوارض جانبی نیز در پی دارد. معمولا پس از عمل جراحی بیمار بی اختیاری ادرار پیدا می کند که به طور کلی این مشکل پس از چند هفته و یا حداکثر چند ماه برطرف می شود و همچنین اگر اعصاب تحریک کننده آسیب ببینند، برای بیمار اختلال در نعوظ نیز به وجود می آید. بیمارانی که تحت این عمل جراحی قرار می گیرند می بایست پنج تا ده روز در بیمارستان بستری شوند. در مورد درمان پرتو درمانی باید گفت که از ده سال پیش تا کننون این شیوه درمانی پیشرفت زیادی کرده و قابل قیاس با عمل جراحی است. البته ممکن تا سه سال پس از پرتو درمانی فرد دچار ناتوانی جنسی شود که نیاز به درمان دارد. در مواردی که سرطان خیلی پپیشرفت نکرده و غده سرطانی هنوز کوچک است که خوشبختانه تقریبا نیمی از بیماران در این مرحله هستند ، روش درمانی دیگری با استفاده از پرتوهای رادیواکتیو توصیه می شود. در این شیوه درمان پزشک ذرات ریز رادیواکتیو را در غده پروستات جای می دهد. پیشرفت این روش از ده سال پیش تا به امروز موفقیت آمیز بوده و مشابه روش پرتو درمانی است با این تفاوت که احتمال بروز ناتوانی جنسی پس از درمان، از روش پرتو درمانی کمتر است. این شیوه درمانی برای کسانی که مشکلات مجرای ادراری دارند، توصیه نمی شود.

تغذیه و تاثیر آن در سرطان پروستات متخصصان تغذیه همیشه روی این موضوع تاکید دارند که نغذیه صحیح رمز سلامتی و پیشگیری از بیماری هاست. سرطان پروستات نیز از این قاعده مستثنی نیست و باید عادات غذایی مناسب در این رابطه را شناخت. از ابتدای سالهای 1990، تحقیقات زیادی تاثیر نامطلوب بعضی از عادات غذایی را در ابتلا به این بیماری نشان داد. رژیم غذایی سرشار از مواد چرب، خصوصا چربی های حیوانی یکی از زمینه های بروز بیماری است.
همچنین مردانی که ماهی نمی خورند دو تا سه برابر بیشتراز کسانی که این ماده غذایی مفید را مصرف می کنند، در معرض ابتلا به این سرطان هستند. خوردن فراورده های دریایی خصوصا ماهی های چرب مانند ماهی آزاد، تن، ساردین و... می تواند یکی از راههای پیشگیری باشد.
از طرفی باید به تاثیر مصرف " بتا کاروتن" و " لیکوپن" در پیشگیری از این سرطان اشاره کرد. " بتا کاروتن" در سبزیجات سبز و هویج به مقدار زیاد وجود دارد و گوجه فرنگی، هندوانه، انگور و جانوران سخت پوست منبع غنی " لیکوپن" محسوب می شوند. روغن دانه کتان یکی دیگر از مواد غذایی است که می تواند رشد و تکثیر سلول های سرطانی را کاهش دهد.
روغن دانه کتان علاوه بر اینکه سرشار از اسیدهای چرب مفید امگا3 است، می تواند میزان تستوسترون خون؛ هورمون مردانه ای که پیشرفت سرطان پروستات را تشدید می کند را نیز پایین می آورد.
و بالاخره اینکه مطالعات نشان می دهد که رژیم غنی از کلسیم ممکن است احتمال بروز سرطان پروستات را افزایش دهد که البته هنوز تحقیقات در این باره ادامه دارد.