تاریخچه ی سینمای جهان

سینما نوعی هنر است که ادراک آن بر عکس ادراک نقاشی، ادبیات  و موسیقی چندان نیازمند پرورش قبلی نیست فقط به خوی و تکرار وابسته است و چون از فرهنگ مردم تغذیه می کند، یکی از نیرومند ترین و گسترده ترین شکل های فرهنگ مردم است سینما همچون توده های ساکن درشهرهای بزرگ از فراورده های صنعت است و همانند خود تماشا چی های، تابع نیاز های و احکام این رشته از فعالیتهای بشری است، این هنر صنعت با  توجه به هزینه زیاد تولید آن بسیار بر مردم و مشتریان خود وابسته است و کارگردان فیلم هم تحت تاثیر سرمایه گذار و هم وابسته مشتریان بازار فیلم. سینما قبل از هر چیز، نوعی صنعت فرهنگی است. البته و گاه گاه هنر هم است، صنعت سرگرمی و تفریح اما آنچه مهم است این است که در حد بسیار گسترده و وسیعی نیاز به ترکیبی از علوم و هنرها دارد و نیازمند ذوق بسیار است. فرآورده های با کیفیت عالی و گاه حتی نوع کاملی از فرهنگ تولید می کند این رسانه بر خلاف دیگر رسانه های گذشته در تولید و توزیع پیام حامل شیوه های نوینی ازتجربیات دراماتیک است که می توان آنرا یک شیوه هنری تازه دانست
  در اینکه تاریخ سینما از جه زمانی آغاز شده است بحث و اختلاف نظرهای جدی وجود دارد  اما یک موضوع تقریبا مورد قبول همه است و آن اینکه در حدود سالهای 1895 در آمریکا ، انگلستان، فرانسه و آلمان انواع مختلفی از دوربین های فیلم برداری و سینما در یک زمان پیدا شدند که اسمهای عجیبی داشتند  از قبیل کینتوسکوپ ،ویتاسکوپ ، بایوسکوپ،یا سینما توگراف ولی همه آنها یک کار می کردند تصویر سیاه و سفید  اشخاص زنده ای را در دنیای آشنا و واقعی نشان می دادند  این وسایل در سیر تکاملی خویش به سمت وسیله ای به نام فانوس جادویی رفتند در ادامه این سیر تکامل وسیله ای به نام تفنگ عکاسی اختراع شد در هر ثانیه می‌توانست 12 عکس بگیرد که بر روی یک صفحه مدور ضبط می‌شد البته تلاشهای زیادی در مورد تبدیل شیشه عکاسی به کاغذ عکاسی شده بود باری در این دوران توسعه سریع بسیاری کشورها مدعی اختراع سینمایند ولی در بیشتر منابع این پدیده مهم قرن بیستم را به برادران لومیر(آگوست و لویی لومیر مالکین کارخانه مواد عکاسی در لیون  فرانسه) و یا ادیسون نسبت می دهند برادران لومیر نخستین نمایش فیلم خود را در سال 1895 در پاریس با اجاره یک زیرزمین آغازکردند تفاوت اختراع برادران لومیر با ادیسون در همین مساله نهفته استکه دستگاه ادر=یسون مثل شهر فرنگ های قدیمی بود اما برادران لومیر همگانی مینمود کار شان گرفت نه ادیسون . در سال 1929 میلادی نیز هنگامی که فیلم ناطق در صنعت سینما تحول ایجاد کرد باز هم اختراعات بیشماری مانند ویتافون، موویفون، سینفون، فوتوفون، و بخصوص کلانگ فیلم در اروپا به ظهور رسید و باز هم یک هدف را  دنبال می کرد و آن نشان دادن تصاویر به همراه صدا بود ایده‌اولیه ضبط صدا به همراه تصویر از آن ادیسون استاو با تولید وسیله ای کینتوگراف نام دارد به این مهم دست یافت در دهه اول 1900 تکوین سینما به مثابه صنعتی بر مبنای اصول فنی توافق شده بین المللی  پذیرفته شد و استفاده از چند زاویه برای دوربین و بیان سینماییو دراماتیک  نیز به سینما  راه یافت و برای تخصصی تر شدن اوضاع تقسیم بندی بخش های فنی و مالی و بازاریابی و.. آغاز شد تا اینکه پس ازجنگ جهانی اول 1914-18 به علت  رکود این صنعت دراروپا در حومه شهری لوس انجلس به نام هالیوود متمرکز شد (1919) دردهه سوم 1900  تحکیم و تثبیت سینما طراحی دقیق تر دوربین ها کیفت تصویر شروع شد و درسال 1929 ورود صدا به این صنعت با  توسط آکادمی علوم و سینمای آمریکا American academy of motion picture art and sciences به تصویب رسید و درهمین زمان نیز سرعت حرکت تصویر از 16 فرم در ثانیه به 24 فرم در ثانیه پذیرفته شد پس از این دوران دوران تثبیت و استقرار 20 ساله این رسانه آغاز شد که عصر تسلط دولتها و استفاده ابزاری نیز آغاز شد به گونه ای که در دهه 1930 بحران بزرگ اقتصادی برنامه 

برادران لومیر در سال ۱۸۹۵ دوربین سینماتوگراف را اختراع کردند. هرچند نمی‌توان این دو برادر فرانسوی را یگانه افرادی دانست که به پیدایش هنر سینما کمک کردند. پیدایش سینما و فن فیلمبرداری خود مرهون پیشرفت‌های بسیار زیادی هم در عرصهُ تکامل نگاتیو بود و هم تکامل دستگاه‌های اولیه عکاسی. بطوریکه نمی‌توان قاطعانه از یک نفر به‌عنوان مخترع سینما نام برد. دستگاه‌هایی همچون کینتوسکوپ، ویتاسکوپ و بایوسکوپ همگی در پیدایش دستگاه سینماتوگراف موثر بوده‌اند. برادران لومیر خود ده‌ها فیلم کوتاه ساختند که همهُ آنها صرفاً از یک نما تشکیل می‌شد و قطع و وصل و تدوین در آنها وجود نداشت. از جملهٔ این فیلم‌ها می‌توانیم به "ورود قطار به ایستگاه"، "خروج قایق از لنگرگاه"، "غذا خوردن کودک" و "خروج کارگران از کارخانه" اشاره کنیم. پس از لومیرها، ژرژ مه‌لیس باعث تکامل فن سینما شد. دیدگاه مه‌لیس نسبت به سینما یک دیدگاه تئاتری بود. او پرده‌های گوناگونی از نمایش را فیلمبرداری می‌کرد و سپس این پرده‌ها را به یکدیگر متصل می‌کرد. ژرژ مه‌لیس همچنین پدیدآورنده‌ فن تروکاژ در سینماست. پس از مه‌لیس، ادوین اس پورتر باعث تکامل بنیادین و ساختاری سینما شد. او با ساختن فیلم‌های "زندگی آتش‌نشان آمریکایی" و "سرقت بزرگ قطار" سینما را به عنوان پدیده‌ای که امروزه می‌شناسیم معرفی کرد. سینمای پورتر دیگر ارتباطی به تئاتر نداشت، بلکه هنری مستقل و جدید بود. پورتر، پیشگام فن تدوین فیلم نیز می‌باشد. راهی که او در سینما آغاز کرد در نهایت به سینمای داستان‌گوی هالیوود منجر شد