من حسن روحانی هستم نه محمود احمدی نژاد

متفاوت بودن، يک رسم ديرينه در فضای اجتماعی کشور است. همه دوست دارند وقتی به مسئوليتی می رسند و يا پستی می گيرند متفاوت باشند؛ حالا فرق نمی کند که سرمربی تيم ملی باشی يا رئيس جمهور، دوست داری نسبت به فرد قبلی خود متفاوت باشی تا بگويند او با قبلی فرق دارد. گاهی اين تفاوت خوب است و گاهی هم اين تفاوت زمينه ساز مشکلات فراوانی می شود به ويژه که اگر در سطح عالی کشور و رياست قوه مجريه باشد.

مردم ايران طی 9 سال گذشته به خوبی اين متفاوت بودن را درک کرده‌اند، ابتدا با ظهور محمود احمدی نژاد و بعد از آن ظهور دکتر حسن روحانی. احمدی نژاد که با پيروزي بر آيت‌الله هاشمی به قدرت رسيده بود، از همان روزهای اول صحبت از تغيير وتفاوت می کرد و می خواست به گونه‌ای رفتار کند که مردم بگويند او با ديگران فرق دارد. نحوه لباس پوشيدن، سخن گفتن، تصميم گرفتن، نصب کردن، عزل کردن و همه و همه نشان می داد که احمدی نژاد، نسبت به خاتمی و هاشمی رئيس جمهور متفاوتی است.

اين تفاوت اما مشکلات فراوانی را برای کشور به وجود آورد و اين خواست شهردار سابق تهران برای متفاوت بودن، زمينه ساز بحران‌های اجتماعی و سياسی در کشور شد و کار را به جايی رساند که احمدی نژاد با سياسيون بزرگ و کوچک ايران درگير شود و حتی پای اين درگيریها به مجلس شورای اسلامی نيز باز شود و دو رئيس قوه پيش چشم ملت به درگيری لفظی با هم پرداختند. بعد از پايان عصر احمدی نژاد، رئيس جمهوری به قدرت رسيد که او هم دوست داشت يک رئيس جمهور متفاوت لقب بگيرد.

دکتر روحانی از همان روزهای اول با توجه به شناختش از فضاي سياسی کشور و سابقه فعاليتش در قوه مقننه، قوه مجربه و مجمع تشخيص سعی کرد، چهره‌ای معتدل از خود معرفی کند و دست دوستی خود را به سمت تمام نهادهايی که احمدی نژاد پنجه در پنجه آنها انداخته بود دراز کرد. او حتی سعی کرد با « کليد» معروف خود، درهايی که در زمان احمدی نژاد در سياست خارجی بسته شده بود، باز کند تا مردم به خوبی متوجه شوند رئيس جمهور روحانی امروز ايران با رئيس جمهور مکلای ديروز متفاوت است.

دکتر روحانی برای اينکه مردم بيشتر اين معنا را باور کنند، برخلاف رئيس جمهور پيشين و حتی بسياری از سياستمداران ايران، فرهنگ معذرت خواهی را نيز در ايران باب کرد و در حالی که بسيار مردم منتظر بودند، دکتر روحانی بگويد: «در محله ما برای سبد کالا صف نبود» از مردم عذرخواهی کرد. دکتر روحانی حتی در آخرين کنفرانس خبری خود، از تفاوتش با احمدی نژاد سخن گفت و اعلام کرد که:« اينکه شب خواب ببينيم و صبح تصميم بگيريم، اين در دولت ما وجود ندارد. اگر اکثريت جلسه نظرشان چيز ديگری باشد من در جلسات عقب نشينی می کنم. من در يارانه نظر ديگری داشتم ولی جمع اقتصادی ما نظر ديگری داشتند و من تسليم نظر آنها شدم. مردم به من اختيار داده اند که با خرد جمعی و مشاورت به تصميم برسم نه اينکه هر کاری خودم خواستم انجام دهم.»

دکتر روحانی با تمام وجودش می خواهد بگويد که احمدی نژاد نيست و اين را می شود در يک سال سپری شده از زمانی که نام او صندوق‌ها خارج شد، مشاهده کرد.


اخبار سیاسی - ابتکار